સદ ગુરુ  

સાખી-
       સદ ગુરુ સમજવો તેમને, જે ભરે ભક્તિ નો રંગ
       કુપાત્રને સુપાત્ર કરે, બદલે બધાય કઢંગ

      પાત્ર વિનાનું પીરસો,  ભલે છપ્પન ભોગ ધરાય
      છલકે પણ છાજે નહીં,   ભુખ ભાવઠ ના જાય..

      ઊલટો અમૃત કુંભ પણ, ઠીકરે ના ઠેરાય
      સિંહણ કેરું દુધ તો,     કંચન પાત્ર ભરાય..

      સાજ તુરંગ ને શોભતો,  લગડું ગર્દભ સોય       
      કુંજર બેઠો કર ધરે,    માંગણ ટેવ ન ખોય  

સદ ગુરુ એજ કહાવે, ભાઇ,  જે  સત્યનો માર્ગ બતાવે..

નેકી ટેકી થી રહે સંસારે, સમતા સ્નેહ ધરાવે
સંત સમું સૌ વર્તન રાખે, ઊર અભિમાન ન આવે...સદ ગુરુ..

અજ્ઞાની ને જ્ઞાન ની વાતો, સહજ કરી સમજાવે, 
રોમે રોમ જે ભક્તિ ભરીદે, મનનો મેલ મિટાવે... 

મૂંઢ મતી ને માર્ગ બતાવી, ભક્તિ રસ પિવડાવે
સમજણ આપે સ્નેહ સહિત ને, પ્રેમથી પથ જે બતાવે...

નાટક ચેટક નખરા કરે નહીં, ધન લાલચ ના ધરાવે
ભેદી કોઈ ભ્રમ જાળ બનાવી, ભક્ત ભોળા ના ફસાવે...

"કેદાર"મળે જો કૃપા રઘુવીર ની, ગુરુ ગોવિંદ બતાવે
જનમો જનમ ના ફેરા મિટાવી, શિવ માં જીવ ને મિલાવે... 

                                              મોરલી વાળા

આવો હવે મોરલી વાળા, સં ભવામી વચન વાળા
                                                    ભૂમી ભારત ઉગારો,       આવો ગિરિધારી આવો...
રાવણ તેદિ’ એક જનમ્યો’તો, ગઢ લંકા મોજાર. આજ ઠામો ઠામ રાજ રાવણ ના, કોઈ ન તારણ હાર
                                                    વિભીષણ એક ન ભાળું,   જામ્યું બધે પાપ નું જાળું..
પેટમાં પોઢીને સાંભળેલી શિવે, રામ લક્ષ્મણ ની વાત. આજ ન જીજાબાઇ જણાતી, નથી શૂરો કોઈ તાત
                                                            ભીડૂં જે ભોમ ની ભાંગે,   જાગે રણશિંગા વાગે...
આજ ભામાશા ભાળ ન લેતો, લડે રાણાજી કેમ.   ધનવાનો ધન ઉપર બેઠાં, ભોરિંગ કાળા જેમ
                                                              લૂંટે છે ગરીબ ની મૂડી,   રાખે નિતી કુડી કુડી...
હોટલ ક્લબ માં ચડે હિલોળે, ડિસ્કો દેતાં થાપ.  નાટક ચેટક નખરા જોતાં, આજના મા ને બાપ
                                                          તમાકુ ની ફાકીયું ફાકે, આમાં-શિવાજી ક્યાંથી પાકે..
આજ જુવાની ચડી હિલોળે, અવળો છે ઉત્પાત.  નારી દેખી નર સીટીઓ મારે, દુર્યોધન ના ભ્રાત
                                                             સીતાની શોધ શું થાતી, લાજુ જ્યાં રોજ લુટાતી..
લીલા પીળા લૂગડાં પહેરે, નહી પુરુષ પહેચાન.    લટક મટક ચાલ ચાલે ને, નચાવે નેણ કમાન
                                                               આંખે આંજે કાજળ કાળું, રાખે વાળ જાણે જાળું..
શરીર જુવો તો સાગ ની સોટી, વળી છે વાંકી કેડ.  ખેતર વચ્ચે ચાડિયો ચોંટ્યો, એવો લાગે છે મેળ
                                                             ભૂમિ ભારત ની લાજે, ભાળી નિજ બાળ ને આજે..
ખુરસી માટે ખેલ મંડાણો, કરતા નાગા નાચ.  પૈસા ખાતર પંડ ને વેચે, એવા રહ્યા છે સાચ
                                                              ભારત ની  ભોમકા માથે, આવ્યા સૌ બાથં બાથે..
સંત દુભાતાં શામળો આવે, રાખે ભક્ત ની લાજ.  આજ મુનિજન એવા હશે ક્યાં, રિઝાવી લે મહારાજ
                                                                ઊતારે રામ ને હેઠો,   જોવે છે ત્યાં બેઠો બેઠો..
જન્મ ધર્યો જ્યાં જાદવરાયે, રામ લીધો અવતાર.  આજ ભૂમિ એ ભીડે પડી છે, આવે લાજ અપાર
                                                                    રહે શું માતમ તારું,  લાગે તને કલંક કાળું..
સુણી અરજ સરકાર પધારો, આણો પાપ નો અંત.  વણશિંગા આ રાક્ષસ મારી, સ્થાપિદો સઘળે સંત
                                                                 ગીતાના ગાન વિચારો, પધારો શ્યામ પધારો..
અંત આવ્યો અમ ધીરજ કેરો, સંકટ સહ્યાં ન જાય.  આગ લાગી અમ હૈયે હરજી, એક જ છે ઉપાય
                                                                 કાંતો અવતાર ધરાવો, નહિતો ના પ્રભુ કહાવો...
દીન " કેદાર "ના દીન દયાળુ, શાને કરો ઉપહાસ.  પ્રલય પાળે જગ બેઠું છે, નહી ઊગરવા આશ
                                                            પછી અવતાર જો થાશે, તો-તારાં કોણ ગુણલા ગાશે...

સાર:-એક સમય હતો જ્યારે ભારત માટે કહેવાતું કે તેના એક એક જાડ ની દરેક ડાળ પર સોનાના પક્ષી બેઠા રહેતા, પણ એક એવો સમય પણ આવ્યો જ્યારે ભારત માં રહેનાર ભારતીય કહેવરાવવા નું પણ શરમ જનક માનવા લાગ્યા, કારણ કે અમુક લોકો એવા ભ્રષ્ટ પાક્યા કે પુરા ભારતની છબી બગાડી નાંખી. રાવણે સીતાજી નું હરણ કરેલું, પણ તેમને અશોક વટિકા માં રાખેલા, પોતાના મહેલ માં લઈ જવાની કોઈ કોસીશ પણ કરી ન હતી, વિભીષણ રાવણ નોજ ભાઈ હતો, પણ સદાય સાચીજ સલાહ આપતો. આજેતો એવા એવા દુષ્ટો પાક્યા છે કે તેની સરખામણી રાવણ સાથે કરીને રાવણ ને અપમાનિત ન કરી શકાય.

જીજાબાઈ જેવી માતા હોય તેને પેટે શિવાજી મહારાજ જેવા પુત્રો જ પાકે ને? જેણે શિવાજી પેટમાં હતા ત્યારથીજ એવા હાલરડા ગાયા કે શિવાજીએ બચપણ થીજ પોતાનું ભવિષ્ય નું ઘડતર ઘડવાનું ચાલુ કરી દીધું, અને મા ના પેટમાં ગર્ભ હોય ત્યાર થીજ તેને સમજણ આપી શકાય છે, તે આજના વિજ્ઞાને પણ સાબિત કરી બતાવ્યું છે. જ્યારે આજના એવા ઘણા મા બાપ છે જે બાળકને આયાના ભરોંસે સોંપીને હોટેલો અને ક્લબોમાં ડાંસ કરવા જતા હોય, નાટક ચેટક જોતા હોય, અને તમાકુની ફાકીઓ ફાકતા હોય તો તેમની પાસેથી શિવાજી જેવા પુત્રો પાકવાની આશા કેમ રાખવી? આવા વાતાવરણ માં ઊછરેલું બાળક લંપટ ન પાકે તોજ નવાઈ લાગે, પછી ભારત માં ભ્રષ્ટાચાર, વ્યભિચાર અને કાળા નાણા જેવા મહા અનર્થો જ સરજાય ને? જોકે અમુક સંતો મહાત્માઓ ના આશીર્વાદના પ્રતાપે ફરીથી સુવર્ણ યુગ આવવાની આશા રાખી શકાય ખરી. કેમકે રામ અને કૃષ્ણ જેવા અવતારો લેવા ભગવાને આ ભૂમિને પસંદ કરી છે, માટે આપણે બધા એવા કોઈ સંતન ની ભાળ મેળવીએ કે જે ઊપર બેઠાં બેઠાં આ તમાશો જોઈ રહેલા પ્રભુને પ્રાર્થના કરે કે હવે આ ભારતની દશા અમારા થી જોવાતી નથી, કાંતો હવે અવતાર ધારણ કરીને પધારો, મોડું કરશો તો આ નરાધમોનો પ્રભાવ એટલો વધી જશે કે આપને પણ તેનાપર વિજય મેળવવામાં મુશ્કેલી પડશે, અને પ્રભુ હવે તો આ ભારત આ શિંગડા વિનાના નર રાક્ષસોથી પ્રલયની અંતિમ ક્ષણો પર પહોંચી ગયું છે, કાંતો પછી કહીદો કે હવેથી મને ભગવાન ન કહેજો જેથી અમો આપના આગમન ની આશા ન રાખીએ, પણ જો પ્રલય થયો તો આપ હવે અવતાર ક્યાં ધરશો ?, અને અવતાર ધરશો તો આપના ગુણ ગાન ગાનારા ક્યાં ગોતવા જશો? માટે હે નાથ ફરીથી આ ભારતને એજ સુવર્ણ યુગ પ્રદાન કરો જેના માટે આપને જન્મ ધરવાની ઇચ્છા થતી રહેતી.
જય જગદીશ્વર.       

કુદરત નો કાયદો

રાગ-કાગ બાપુનું ભજન જગમાં એકજ જનમ્યો રે જેણે રામ ને રૂણી રાખ્યા.....

                             કુદરત નો કાયદો

કુદરત નો કાયદો એવો રે, એ તો હારે જે મદ ને રાખે,
હોય ભલેને ભૂપ ચમરધર, પળમાં પટકી નાખે... કુદરત નો...

જપ તપ તીરથ સેવ્યાં શંભુ ને, કર કૈલાસ જે રાખે
દશ દશ મસ્તક શિવને ચડાવ્યાં તોએ, રાવણ રોળાયો રાખે..કુદરત નો...

વાલી જેવા વાનર મોટા, લંકેશ કાંખ માં રાખે
કંસ ચારૂણ ગયા અભિમાને, વેદ પુરાણ ની શાખે...કુદરત નો...

ડુંગર ઉપર દેવો બિરાજે પણ, નજરું નીચી રાખે
માળ બે માળ જ્યાં માનવ ચડે ત્યાં, અવર થી ઊંચો ભાખે..કુદરત નો...

મોટા મોટા માર્યા ગયા, અભીમાની રોળાયા ખાખે
ચાર દિવસનું ચાંદરડું આ, મનખો મદ બહુ રાખે..કુદરત નો...

દીન "કેદાર" પ્રભુ કરુણા કરજો, દ્વેષ ન દિલમાં દાખે
નિર્મળ દેહે નિર્વાણ હું પામું, કોઈ વિઘન નહીં નાંખે..કુદરત નો...

પાત્ર વિનાનું પીરસો,  ભલે છપ્પન ભોગ ધરાય
છલકે પણ છાજે નહીં,   ભૂખ ભાવઠ ના જાય..

ઊલટો અમૃત કુંભ પણ, ઠીકરે ના ઠેરાય
સિંહણ કેરું દુધ તો,     કંચન પાત્ર ભરાય..

સાજ તુરંગ ને શોભતો,  લગડું ગર્દભ સોય       
કુંજર બેઠો કર ધરે,    માંગણ ટેવ ન ખોય  

સંત સેવક કે ભક્ત જન, ચોથા અન્ન દાતાર
હરિ હૈયે અવિરત વસે, નજર હટે ના લગાર...

અન્નદાની વીરપુર વસે, એ ની ફોરમ જગ ફેલાય
હૈયે હરખની હેલી ચડે, જ્યાં નામ જલા નું લેવાય..

અધમ તે અધમ નારી ભીલ જાતી, જાણે નહીં કોઈ જોગ દીપ બાતી
એક ભરોંસો રહે વિશ્વાસે,  ગુરુ મુખ વચન હરી દર્શન થાશે..

                                         અકસ્માત

હમણાંજ અકસ્માતમાં શ્રી ગોપીનાથ મુંડેનું મૃત્યુ અકસ્માતમાં થતાં જાણે આખું તંત્ર ખળભળી ઊઠ્યું, અનેક લોકોએ  શ્રધ્ધાંજલિ આપીને દિલસોજી વ્યક્ત કરી, શું આ પહેલોજ અકસ્માત હતો ? આવાતો અનેક અકસ્માતો દર સેકંડે ભારતમાં થતા રહેછે, પણ આપણું તંત્ર ખાસ ધ્યાન આપતું નથી, હા જ્યારે શ્રી મુંડેજી કે એવાજ કોઈ મોટા માનવને અકસ્માત નડેછે ત્યારે જાણે આભ ફાટી પડ્યું હોય તેમ આપણું તંત્ર ખળભળી ઉઠેછે, થોડા દિવસો એજ બાબતની ચર્ચા ચાલ્યા કરેછે અને પછી બધું રાબેતા મુજબ બનીજાયછે.જો કે આ વખતે શ્રી ગડકરીજીએ આ અકસ્માતને નિવારવા માટેના પગલાં કડકાઈ પૂર્વક લેવાનું નક્કી કર્યું છે તે ખૂબજ આવકાર્ય છે.
ફક્ત આપણા ગાંધીધામના ટાગોર રોડનીજ વાત કરો તો ભાગ્યેજ કોઈ દિવસ નાના મોટા અકસ્માત વિનાનો પસાર થાયછે, શું આ રોડ સાંકડોછે? ના, ફક્ત અને ફક્ત આપણી બેદરકારી/ઝડપ અને નિયમોનું ખુલ્લે આમ ઉલ્લંઘન અથવાતો ક્યારેક કાયદાની અજ્ઞાનતા, જેમકે કોઈ પણ સંજોગોમાં આગલાં વાહનની ડાબી બાજુથી આગળ નીકળી શકાય નહીં, આ નિયમતો જાણે પાલન કરાવનારાઓને પણ વિસરાઇ ગયોછે, આ સિવાય ટ્રાફિક સિગ્નલનું મહત્વ ફક્ત અને ફક્ત જ્યારે પોલીસ જવાન હાજર હોય અને તે પણ જો તેના ધ્યાનમાં આવી જવાય તેમ હોય તોજ ગણાયછે જે ભયંકર ગુનોછે, કેમકે જે ચાલક પોતાની લાઈન ખુલ્લિ હોય ત્યારે બીજો કોઈ વિચાર કર્યા વિના આગળ વધતો હોયછે, પણ આ નિયમનું ઉલ્લંઘન કરીને કોઈ આ ચાલકની વચ્ચે આવી જાય ત્યારે અકસ્માત સર્જાયછે, સુંદરપુરી ચાર રસ્તા પર આવા બનાવ ખૂબ બનેછે કારણ કે આ રસ્તા પરની લાઈટોનું જાણે કોઈ મહત્વજ નથી. અમલદારોની અપુરતી સંખ્યા આવા નિયમોનું પાલન કરાવવામાં મહત્વનો ભાગ ભજવેછે. મારા ખ્યાલ પ્રમાણે જો કોઈ સેવાભાવી સંસ્થા કે કોઈ અન્ય યોગ્ય વ્યક્તિ ટ્રાફીક નિયમન કરાવવામાં માનદ સેવા આપવા તૈયાર થાયતો તેમને પોલીસ દ્વારા સન્માન સહિત આવકારવા જોઈએં અને સાથો સાથ તેમને યોગ્ય ઓળખ પત્ર અને સત્તા પણ આપવી જોઈએં જેથી ગુનો કરનાર તેનાથી ગુનો કરવાનો ડર અનુભવે. સી.સી. ટીવી કૅમેરા આ દૂષણને ડામવા માટે ખૂબજ ઉપયોગી થઈ પડશે, કારણકે તેનાથી પકડાઈ જવાનો ભય રહેશે અને કાયદાનું પાલન કરાવનારને પણ સાવધ રહેવા માટે મજબૂર કરશે.
એક મોટી સમસ્યા ગાડીઓની સિગ્નલ લાઈટની છે, તેનો ખરો ઉપયોગજ જાણે ભુલાઈ ગયો છે, આગળ જતું વાહન જમણી બાજુની સિગ્નલ લાઈટ બતાવે ત્યારે તેના બે મતલબ થતા હોયછે, તે કાંતો જમણી બાજુ જવા માગેછે અથવા પાછળ આવતા વાહનને આગળ જવા માટે રસ્તો આપેછે તે સ્પસ્ટ થતું નથી,  આમાં ઘણી વખત ખોટો મતલબ સમજીને અકસ્માત થવાનો ભય રહેછે, ખરેખર આ સિગ્નલ શું સુચવેછે તે બિલકુલ સાફ હોવું જોઈએ, જેથી કોઈ ગેર સમજ ન થાય. અને ઓવરટેક ફક્ત અને ફક્ત રસ્તો સંપૂર્ણ ખૂલ્લો મળે ત્યારેજ કરવો જોઈએ, જો આ બધા નિયમોનું પાલન કરવામાં આવે તો આજે બનેલા પહોળા રસ્તાઓ નો સંપૂર્ણ ફાયદો મળે સાથો સાથ સંપૂર્ણ સલામતી સાથે નિર્ધારિત જગ્યા પર ઝડપથી પહોંચી શકાય.
એક મહત્વની વાત કે અમુક પ્રકારના વાહન ચાલકો પોતાને આ બધા કાયદાથી પર ગણેછે, જાણે તેમને પીળો પરવાનો મળી ગયો હોય અને તેમના માટે જાણે અલગજ નિયમ છે, ગમે ત્યાં વાહન પાર્ક કરવું, ગમે ત્યાં રસ્તાની વચ્ચે ઉભા રહી જવું, ઉદ્ધત વર્તન. અવાજના પ્રદૂષણ માટે કેવા કેવા હંગામા થતા રહેછે, જ્યારે અમુક વાહનોમાં એટલાં જોરથી ગીતો વાગતા હોયછે કેતે વાહનમાં વાગેછે કે કોઈ મોટા સમારંભમાં તે નક્કી કરવું ભારે પડેછે. અવાજ માટે પણ માત્રા નક્કી કરવામાં આવેલછે, મારા ખ્યાલ મુજબ ૫૫, ડેસીબલની માત્રાથી વધારે અવાજ કરવો ગુનો છે, પણ આ વાહનો અનેક પ્રકારના એર હોર્ન વાપરીને કે બિન જરુરી સતત હોર્ન વગાડીને પણ ભયંકર પ્રદૂષણ ફેલાવેછે,  અને તેને કોઈ રોકતું નથી. વિજ્ઞાપનો પણ અકસ્માતમાં મોટો ભાગ ભજવેછે, રીતીક રોશન ને ધૂમ સ્ટાઇલમાં વાહન ચલાવતો જોઈને તેની દેખા દેખી કરતા યુવાનો પોતેતો અકસ્માતના ભોગ બનેછે પણ ક્યારેક કોઈ નિર્દોષને પણ તેનો ભોગ બનવું પડેછે. વધારે પડતી ગતિ કોઈ અણ સંજોગોમાં ચલાવી લેવી ન જોઈએં, પણ રોકે કોણ? રોકનારની સંખ્યાજ એવીછે કે તે રોકવા જાય ત્યાં પેલો ક્યાંયનો ક્યાં પહોંચી જાય, અને આજ નબળાઇનો લાભ લઈને આવા લોકો છટકી જાયછે. ચાલતા વાહને ફોન પર વાત કરવી ગુનોછે, કાનમાં ભુંગળીઓ ભરાવીને સંગીત સાંભળવું તે પણ તેનોજ એક પ્રકારછે. પણ મોટા ભાગે વાત કરનારાતો કરેછે પણ ભુંગળી વાળાની સંખ્યા માપવી અશક્યછે, આમાં સંગીતના સ્તરનીતો વાતજ કરવા જેવી નથી. હેલમેટ સલામતછે પણ સાથે સાથે તેના થોડા ગેરફાયદા પણ છે, આમાં અવાજ મર્યાદા અને દૃષ્ટિ મર્યાદા પણ સર્જાતી હોઇને ક્યારેક નાના મોટા ગેરફાયદા અનુભવાયછે.
એક અકસ્માતનો પ્રકારછે આગળના વાહનની પાછળ ઘૂસી જવું, આવા અકસ્માતમાં મોટા ભાગે પાછળના વાહન ચાલકજ જવાબદાર હોયછે, કારણકે આગળ વાળા વાહનને કોઈ અવરોધ આવે તો તે બ્રેક મારેજ, પણ મોટા ભાગે પાછળનું વાહન યોગ્ય જગ્યા રાખ્યા વિના એટલી નજદીક હોય કે તેને રોકી ન શકે અને અકસ્માત થાય, આવા સંજોગોમાં આગળના ચાલકને દોષીત ન ગણવો જોઈએં ઊલટું મનેતો લાગેછે કે તેને નુકસાનનું વળતર પાછળ વાળાએ આપવું જોઈએં. આ ઉપરાંત એક મોટામાં મોટો ગુનો રાત્રિના રોડ પર ગમે ત્યાં વાહન ઊભું રાખવું અને તે પણ પર્કિંગ લાઈટો ચાલુ રાખ્યા વિના, હેઝાર્ડ લાઈટ કે જે ચાલુ કરતાં સિગ્નલની બન્ને લાઈટો ચાલુ થાયછે, તે ખતરો બતાવેછે, રાત્રિના વાહન પાર્ક કરતી વખતે આ લાઈટ ચાલુ કરવાની હોય છે, જેથી આવતા જતા વાહનોને દુરથીજ કોઈ વાહન રસ્તા પર છે તે ખ્યાલ આવે, પણ આ લાઈટ નો ઉપયોગ ભાગ્યેજ કોઇને ખબર હોયછે, એ તો જાણે રોશની માટે હોય તેમ ઘણી વાર વાપરવામાં આવેછે. જો કે મોટા ભાગે ટુંકા વિસ્તારમાં ચાલતી ગાડીઓમાં પાછળની લાઈટો કાંતો ચાલુ હોતી નથી કે પછી હોતીજ નથી, અને આવા વાહનોને કોઈ ભાગ્યેજ રોકીને યોગ્ય પગલા લેવા ફરજ પાડેછે, આ નાની એવી બેદરકારી ભયંકર અકસ્માત નોતરેછે, અને મહા મુલી માનવ જીંદગી રગદોળી નાખેછે. બંપ બનાવવાના પણ અનેક નિયમોછે, પણ લોકો પોતાની સુવિધા અનુસાર બંપ બનાવીને કાયદાનું છડેચોક ઉલ્લંઘન કરતા હોયછે અને તેને કોઈ રોકતું પણ નથી. 
અકસ્માત થયા પછી ઘણી વખત અન્ય લોકો દ્વારા વાહનોને કે માલ વાહક વાહન હોય તો માલ સામાનને  નુકસાન કરવામાં આવેછે. અકસ્માતની ગંભીરતા જોતાં ઉશ્કેરાટમાં આવું બને તે સ્વાભાવિકછે, પણ કોઈ પણ સંપતી આખરતો રાષ્ટ્રની સંપતીછે, વાહન માલિકને તેનું જે નુકસાન થાયછે તેમ દેશની પણ એ મિલકત નુકસાન પામેછે, માટે ચાલકને યોગ્ય સત્તા દ્વારા સજા થાય તે જરુરીછે પણ રાષ્ટ્રને શા માટે? અને જો ચાલક પગારદાર હોય તો વાહન માલિકને શા માટે? 
એક મોટામાં મોટી સમાસ્યાછે અકસ્માત સમયે ત્યાંથી પસાર થતા લોકો મદદ કરવા કે પોલીસને જાણ કરતાં અચકાયછે, કારણ કે જો પોલીસ કેસ થાય તો તેમાં તેને પણ સાક્ષી બનવા અને કેસ ચાલે ત્યારે હાજર રહેવું પડે તે બીકે ભાગ્યેજ સામાન્ય લોકો ઇચ્છા હોવા છતાં આ ઝંઝટમાં પડતા નથી. ખરેખર આ એક ગંભીર બાબત છે, માનવતા ખાતર પણ આમાં મદદગાર થવું જોઈએ, પણ એ વાત પણ એટલીજ સત્ય છે કે ક્યારેક આમાં હેરાન પણ થવાનો વારો આવતો હોય છે, આના માટે પણ કાયદામાં કોઈ એવી જોગવાઈ કરવી જોઈએ કે લોકો જરા પણ અચકાયા વિના મદદગાર બનવા તત્પર બને.
સામાન્ય રીતે એક નિયમ બની ગયોછે કે ટ્રક સાથે કોઈ પણ નાનું વાહન ટકરાય તો કંઈ પણ જોયા વિના દોષી ટ્રકનેજ માનવામાં આવેછે, એજ રીતે કોઈ પણ અકસ્માતમાં મોટા વાહનનેજ દોષી ગણવામાં આવે તે યોગ્ય છે ? શું નાના વાહન વાળો ભૂલ કરેજ નહીં ? 
એક માનવામાં ન આવે એવો અકસ્માતનો પ્રકારછે સામે સામે અથડાતાં દ્વિ ચક્રી વાહનો. આજ અહિં કયો એવો માર્ગ છે કે જ્યાં આવા વાહનો આસાનીથી ચાલી ન શકે? છતાં કેમ અથડાઈ પડેછે તે વિચાર કરતા કરીદેછે.
આજે મોટાભાગે ૪, લાઈન કે ૬, લાઈન રોડ બનાવવામાં આવેછે, પણ ચાલકોને તેમાં કયું વાહન ક્યાં ચલાવવું તે જાણે ખબરજ નથી, મારી જાણ મુજબ હંમેશા ઓછી ગતિ વાળું વહન જેમ કે માલ વાહક રિક્ષા, ટ્રેક્ટર અથવા હાઈડ્રાને નામે ઓળખાતી ક્રેન કે જે મોટા ભાગે જમણી બાજુજ ચાલતી હોયછે, તે બધા ડાબી બાજુ એક નં. લાઈનમાં ચલાવવા જોઈએં. ત્યાર બાદ મોટા વાહનો ૨, નંબરમાં અને ૩, નંબરમાં કાર જેવા વાહનો, ૪, નંબરમાં જેમણે આગળના વાહનને ઓવરટેક કરવાનું હોય કે જમણી બાજુ વળાંક લેવાનો હોય તે ચાલે તો અકસ્માત થવાનો કોઈ ચાંસજ રહે નહીં. આ ઉપરાંત નાના રોડ પરથી મોટા કે હાઈવે પર આવતા વાહનોએ પહેલાં ઉભા રહીને બન્ને બાજુ જોયા બાદજ મુખ્ય માર્ગ પર આવવું જોઈએં જે આજકાલ જાણે કાયદામાંથી બહાર થઈ ગયુંછે અને તેથી આ કારણસર ઘણા અકસ્માતો થાયછે. 
ઈશ્વર બધાને સદ્બુદ્ધિ આપે એજ અપેક્ષા.